استت سون - آمارگیر سایت و اپلیکیشن
چاك دادن پيراهن و بر صورت زدن در مصيبت أبی عبد الله (ع)
ادامه جزع و بی تابی و استمرار آن و اندوه بسيار در مصيبت امام حسين (ع) انسان را به مرحله ای می رساند كه در اين راه از خود بی خود شده و بر سر و صورت زند و يا يقه چاك دهد و پيراهن بدرد. همه اين مراحلِ جزع نه تنها نهی نشده بلكه احاديث بسياری در محبوبيت اين امر وارد گرديده تا جائی كه أهل بيت عصمت و طهارت چنين می كردند. روايات زير نشان دهنده اين امر است كه ابتدا روايتی در جهت اباحه كلّی اين أمر آورده می شود و سپس روايات مربوطه به مصيبت امام أبی عبد الله الحسين (ع) .
۱- عن علي بن عيسی في كتاب كشف الغّمة نقلاً من كتاب الدلائل لعبد بن جعفر الحميري عن أبي هاشم الجعفري قال: خرج أبو محمد (ع)في جنازة أبي الحسن(ع)و قميصه مشقوق، فكتب اليه ابنُ عون من رأيت أو بلغك من الأئمة شقّ قميصه في مثل هذا؟ فكتب اليه أبو محمد  (ع): يا أحمق و ما يدريك ما هذا ؟! قد شقّ موسی علی هارون [۱].
راوی نقل می كند كه حضرت عسكری (ع) در تشييع جنازه حضرت هادی (ع) آمد در حاليكه پيراهنش شكافته و چاك داده شده بود، پس شخصی بنام ابن عون برای حضرت عسكری نامه ای نوشت كه چه كسی از ائمه را ديدی يا شنيدی كه پيراهنش را در مانند چنين مصيبتهايی چاك دهد. حضرت عسكری (ع) در جواب او نوشتند: ای احمق تو چه می دانی اين چيست؟ حضرت موسی در مرگ هارون پيراهن خود را چاك داد .
۲- عن محمد بن الحسن باسناده عن احمد بن محمد بن داود القمي في نوادره عن محمد بن عيسی عن أخيه جعفر بن عيسی عن خالد بن سدير أخي حنان بن سدير في حديث عن أبي عبد الله (ع): … و لقد شققن الجيوب و لطمن الخدود الفاطميات علی الحسين بن علي (ع)و علی مثله تلطم الخدود و تشقّ الجيوب [۲].
راوی از حضرت صادق (ع) نقل می كندكه فاطميات ( خانم های فاطمی ) يقه ها و پيراهن ها را بر حسين بن علی (ع)چاك دادند و بر صورتها زدند، و بر مثل و مانند حسين بر صورتها زده می شود و يقه ها چاك داده می شود .
۳- عن المفيد في رواية حيث ينقل حديث الحسين(ع)مع أخته زينب(س)… ثم لطمت وجهها و هوت الی جيبها و شقتها و خرّت مغشية عليها. الحديث [۳].
شيخ مفيد در روايتی كه صحبتهای امام حسين (ع) و خواهرش حضرت زينب (س)را با يكديگر نقل می كند چنين می گويد: سپس زينب (س) بر صورت خود زد و دست به پيراهن برد و آن را چاك داد و غش كرد و بر زمين افتاد . اين حديث که از فردی مانند شيخ مفيد و با اين خصوصيت که ايشان نزديک به دوران معصومين بوده نقل گرديده ويژگی و اهميت بسزائی دارد .

 


[۱] وسائل الشيعة ۲ : ۹۱۷ باب کراهة الصياح علی الميت ح ۵ ، بحار الأنوار ۵۰ : ۱۹۱ .
[۲] وسائل الشيعة ۱۵ : ۵۸۳ أبواب الکفارات باب ۳۱ ح ۱ .
[۳] بحار الأنوار ۴۵ : ۲