استت سون - آمارگیر سایت و اپلیکیشن

بسم الله الرحمن الرحیم

در این بخش مطالبی متفرقه ازمنابع متفرقه در مورد حقانیت مکتب تشیع و امامت امیرالمومنین علی علیه السلام و نیز مسائل مهم اعتقادی درج گردیده که با ذکر مصادر انها ذکر شده است.

گاهی مطالب با یکدیگرربط خاصی ندارند ولی ذکر انها اهمیت دارد.

قال الامام الشافعی

اذا فی مجلس ذکروا علیا                  وسبطیه وفاطمة الزکیة

فاجری بعضهم ذکری سواه               فایقن انه سلقلقیة (زنی که از دبرش حیض شود)

اذا ذکروا علیا او بنیه                              تشاغل بالروایات العلیة

یقال تجاوزوا یا قوم هذا                         فهذا من حدیث الرافضیة

برئت الی المهیمن من اناس                      یرون الرفض حب الفاطمیة

علی آل الرسول صلاة ربی                      ولعنته لتلک الجاهلیة

سلیمان بلخی حنفی ضمن باب ۶۲ ینابیع المودة ص ۳۵۵(چاب اسلامبول) و سید مومن شبلنجی در ص ۱۳۹ نور الابصار چاپ ۱۲۹۰و نورالدین ابن صباغ مالکی در ص ۴ فصول المهمة و نیز حافظ جمال الدین زرندی در معراج الوصول بعد از این اشعار گفته اند که شافعی گفت:

قالوا ترفضت قلت کلا                             ما الرفض دینی ولا اعتقادی

لکن تولیت غیر شک                              خیر امام و خیر هاد

ان کان حب الوصی رفضا                       فاننی ارفض العباد

یا قوت حموی در ص ۳۸۷ جلد ششم معجم الادباء وابن حجر مکی در ص ۷۹ ضمن فصل دوم از باب ۹ صواعق چاپ مصر سال ۱۳۱۲ و امام فخر رازی در ص ۴۰۶ جلد ۷ تفسیر کبیرش ذیل آیه شریفه: قل لا اسئلکم علیه اجرا الا المودة فی القربی، و خطیب خوارزمی ۱۲۹ مقتل الحسین فصل ۱۳ و سید مومن شبلنجی در ص ۱۴۰ نورالابصار چاپ ۱۳۹۰ ضمن باب ۲ و سلیمان بلخی حنفی در ص ۳۵۶ چاپ اسلامبول باب ۶۲ ینابیع المودة از ربیع بن سلیمان اصحاب شافعی نقل کرده اند که گفت:

یا راکبا قف بالمحصب من منی         واهتف ساکن خیفها والناهض

سحرا اذا فاض الحجیج الی منی         فیضا کملتطم الفرات الفائض

ان کان رفضا حب آل محمد              فلیشهد الثقلان انی رافض

علامه شیخ عبدالله بن محمد بن عامر شبروا وی در ص ۲۹ کتاب الاتحاف بحب الاشراف و سید ابی بکر بن شهاب الدین علوی در ص ۳۱ از باب ۲ و ص۴۹ از باب ۴ رشفة الصادی من بحر فضائل بن النبی الهادی چاب مطبعه اعلامیه مصر ۱۳۰۳ و حافظ جهاد الدین زرندی در معراج الوصول فی معرفة آل الرسول وابن حجر مکی در ص ۸۸ صواعق محرقه از شافعی نقل کرده اند:

یا اهل بیت رسول الله حبکم              فرض من الله فی القرآن انزله

کفاکم من عظیم القدر انکم                من لم یصل علیکم لا صلوة له

میرسید علی همدانی شافعی در مودت دوم از مودة القربی از جابربن عبدالله انصاری نقل مینماید که رسول اکرم فرمود:

الزموا مودتنا اهل البیت فان من اتقی الله و هو یودنا دخل الجنة معنا و الذی نفس محمد بیده لاینفع عبدا عمله الا بمعرفة حقنا.

ابن حجر مصری مکی در فصل دوم صواعق از ابویعلی از سلمة ابن اکوع نقل نمود که آن حضرت فرمود:

النجوم امان لِاَهل السماء و اُ هلبیتی امان لامتی من الاختلاف.

حول المهدی علیه السلام:

-شیخ الاسلام حموینی در فرائد السمطین و شیخ سلیمان بلخی حنفی در باب ۲۷ ینابیع المودة از عبایة بن ربعی از جابربن عبدلله الانصاری نقل مینماید که رسول اکرم صل الله علیه و آله فرمود:

انا سید النبین و علي سید الوصیین و ان اوصیا ئي بعدي اثناعشر اولهم علي و آخر هم القائم المهدي علیه السلام.

-و نیز شیخ الاسلام حموینی در فرائد از سعید بن جبیر از ابن عباس نقل میکند که رسول اکرم فرمود:

ان خلفائي و اوصیائي و حجج الله علی الخلق بعدي الاثناعشراولهم علي و آخرهم ولدي المهدي، فینزل روح الله عیسی بن مریم فیصلي خلف المهدي و تشرق الارض بنور ربها و یبلغ سلطانه المشرق و المغرب.

-خواجه کلان حنفی در باب ۷۹ ینابیع المودة از فصل الخطاب خواجه سید محمد پارسا(از اکابر علمای عامه) نقل می کند:… ولم یخلف و لدا غیر ابی القاسم محمد المنتظر المسمی بالقائم و الحجة و المهدی و صاحب الزمان و خاتم الائمه الاثناعشر عند الامامّیة و کان مولد المنتظر لیلة النصف من شعبان سنة خمس و خمسین و مائتین، امه ام ولد یقال له نرجس توفی ابوه و هوابن خمس سنین فاختفی الی الان.

-و حافظ ابن اجر مکی در ص ۱۲۷ صواعق محرقه بعد از شرح حالات امام یازدهم گوید:

و لم یخلف غیر ولده (ابی القاسم محمد الحجة) و عمره عند وفات ابیه خمس سنین لکن اتاه الله فیها الحکمة ویسمی القائم المنتظر لانه ستر بالمدینة و غاب فلم یعرف این ذهب.

-شیخ صلاح الدین صفدی در شرح الدائره نوشته است:

ان المهدی الموعود هو الامام الثانی عشر من الائمة اولهم سیدنا علی و آخرهم المهدی رضی الله عنهم.

-ابوعبدالله فقیه محمد بن یوسف گنجی شافعی در کتاب البیان فی اخبار صاحب الزمان در آخر باب ۲۰ نوشته:

ان المهدی ولد الحسن العسکری فهو حّی موجود باق منذ غیبته الی الان و لا امتناع فی بقائه بدلیل بقاء عیسی و الخضر و الیاس علیهم السلام

{در آیه ۱۳ سوره ۲۹ عنکبوت میفرماید: و لقد ارسلنا نوحاً الی قومه فلبث فیهم الف سنة الاخمسین عاماً. آنچه بصراحت آیه شریفه معلوم میشود، مدت دعوت قبل از طوفان، حضرت نوح نهصد و پنجاه سال بوده و قطعا چهل سال متجاوز داشته که مبعوث شده و بعد از طوفانهم باقل روایات چهارصد سال دیگر هم جهت تمشیت امور در امت زندگانی نمود، که جمعا می شود ۱۴۰۰ سال، و جمعی ۱۹۵۰ سال عمر او را نوشته اند.}

-خواجه کلان شیخ سلیمان بلخی حنفی در ینابیع از جابر بن عبدالله انصاری نقل مینماید که رسول اکرم فرمود:

من انکر خروج المهدی فقد کفر بما انزل علی محمد صل الله علیه وآله و سلم.

-شیخ سلیمان بلخی حنفی در باب ۷۵ ینابیع المودة از ابوالمویّد موفق بن احمد اخطب خطباء خوارزم بسند خودش از عبدلرحمن بن ابی لیلی از پدرش نقل مینماید که گفت در روز خیبر رسول اکرم صل الله علیه و آله وسلم علَمَ را به علی بن ابیطالب علیه السلام داد و خداوند بدست آن حضرت فتح نصیب مسلمانان نمود و در غدیر خم علی علیه السلام را به مردم شناسانید با این عبارت که:

انه مولی کل مومن و مومنة و قال له انت منی و انا منک و انت تقاتل علی التاویل کما قاتلت علی التنزیل و انت منی بمنزلة هارون من موسی و انا سلم لمن سالمک و حرب لمن حاربک و انت العروة الوثقی و انت تبین ما اشتبه علیهم من بعدی و انت امام و ولی کل مومن و مومنة بعدی و انت الذی انزل الله فیه و اذان من الله و رسوله الی الناس یوم الحج الاکبر و انت الاخذ بسنتی و ذاب البدع عن ملتی و انا اول من انشق الارض عنه و انت معی فی الجنة و اول من یدخلها انا و انت و الحسن و الحسین و فاطمة و ان الله اوحی الیّ ان أخبرک فضلک فقمت به بین الناس و بلغتهم ما امرنی الله تبلیغه و ذلک قوله تعالی(یا ایها الرسول بلغ ما انزل الیک من ربک…)

آنگاه فرمود:

یا علی اتق الضغائن (کینه ها) التی هی فی صدور من لا یظهرها الا بعد موتی اولئک یلعنهم الله و یلعنهم اللاعنون، ثم بکی صل الله علیه و آله وسلم و قال اخبرنی جبرئیل انهم یظلمونه بعدی و ان ذلک الظلم یبقی حتی اذا قام قائمهم و علت کلمتهم و اجتمعت الامة علی محبتهم و کان الشأنی لهم قلیلا و الکاره لهم ذلیلا، و کثرالمادح لهم، و ذلک حین تغیرت البلاء و ضعف العباد و الیاس من الفرج، فعند ذلک یظهر قائم المهدی من ولدی یقوم یظهر الله الحق بهم و یخمد الباطل باسیافهم و یتبعهم الناس راغبا الیهم او خائفا ثم قال معاشر الناس ابشروا بالفرج فان وعدالله حق لایخلف و قضائه لایرد و هو الحکیم الخبیر و ان فتح الله قریب.

از ص ۱۰۳ شبهای پیشاور:

صدوق از علمای قرن چهارم هجری در کتاب عیون اخبارالرضا و نیز طبرسی در کتاب احتجاج شرح مناظره ای بین هرون و موسی بن جعفر علیهما السلام در باب ذریه رسول الله صلی الله علیه و آله وسلم چنین نقل میکند:

که حضرت امام موسی الکاظم علیه السلام فرمود روزی در مجلس خلیفه هارون الرشید عباسی وارد شدم سوالاتی نمود که از جمله سوالات او این بود:

کیف قلتم انا ذریة النبی صل الله علیه و آله و سلم و النبی لم یعقب و انما العقب للذکر لا للانثی و انتم ولد البنت ولایکون له عقب .(چگونه میگوییدکه ما از نسل پیامبر هستیم و حال انکه پیامبر نسلی نداشت چون نسل برای مذکر است نه مونث و شما فرزندان دختر هستید که دنباله و نسل برای او نیست ).

حضرت در جواب او قرائت فرمود آیه ۸۴ از سوره ۶ (انعام) را: و من ذریته داوود و سلیمان و ایوب و یوسف و موسی و هرون و کذلک نجزی المحسنین و زکریا و یحیی و عیسی و الیاس کل من الصالحین، ثم قال الامام علیه السلام: من ابوعیسی یا امیرالمومنین ؟ (چه کسی پدر عیسی است ) هارون در جواب گفت: لیسی لعیسی اب،(برای عیسی پدرینیست) ثم قال علیه السلام : انما الحقه الله بذراری الانبیاء علیهم السلام من طریق مریم و لذلک الحقنا بذراری النبی من قبل امنا فاطمة.(حضرت فرمودند:بدرستیکه خدا عیسی را به فرزندان انبیاء از راه مریم ملحق نموده است و همچنین ما را به فرزندان پیامبر از راه مادرمان فاطمه ملحق نموده است.).

{و امام فخر رازی در ص ۱۲۴ جلد ۴ تفسیر کبیر، ذیل همین آیه شریفه در مسئله ۵ گوید:

آیه دلالت دارد بر اینکه حسن و حسین ذریه رسول الله می باشند برای آنکه خدا در این آیه عیسی را از ذریه ابراهیم قرار داده این انتساب از طرف مادر است، همچنین حسنین از طرف مادر ذریه رسول الله صل الله علیه وآله وسلم میباشند کما اینکه حضرت باقرالعلوم در نزد حجاج بهمین آیه استدلال نمود}

آنگاه حضرت امام موسی الکاظم علیه السلام فرمود: آیا زیاد بکنم دلیل از برای تو. هارون عرض کرد بیان کن . حضرت قرائت فرمودند آیه شریفه مباهله را که آیه ۵۴ از سوره ۳(آل عمران) است: فمن حاجک فیه من بعد ما جائک من العلم فقل تعالو ندع ابنائنا و ابنائکم و نسائنا و نسائکم و انفسنا و انفسکم ثم نبتهل لعنة الله علی الکاذبین. آنگاه فرمود: احدی ادعا ننموده است که در موقع مباهله بامر پروردگار در مقابل نصاری پیامبر داخل نموده باشد در زیرکساء مگر علی بن ابیطالب و فاطمة و حسن و حسین علیهم السلام را، پس چنین مستفاد می شود که مراد از انفسنا علی بن ابیطالب و مراد از نسائنا فاطمه زهرا و مراد از ابنائنا حسن و حسین اند که خدا آنها را پسران رسول خود خوانده است.

-محمد بن یوسف گنجی شافعی در کفایت الطالب و ابن حجرمکی در کفایت الطالب و ابن حجر مکی در ص ۷۴ و ص۹۳ صواعق محرقه از طبرانی از جابربن عبدالله انصاری و خطیب خوارزمی در مناقب از ابن عباس نقل می کنند که رسول اکرم فرمود: ان الله عزوجل جعل ذریة کل نبي فی صلبه و جعل ذریتي فی صلب علی بن ابیطالب.

-ونیز خطیب خوارزمی در مناقب و میرسید علی همدانی شافعی در مودة القربی و امام احمد بن حنبل در مسند و سلیمان حنفی بلخی در ینابیع المودة نقل مینماید(بامختصر کم و زیادی در الفاظ) که رسول اکرم صل الله علیه و آله و سلم فرمود:

ابنای هذان ریحانتان من الدینا، ابنای هذان امامان قاما او قعدا.

ابن حجر مکی در ص ۱۱۲ صواعق محرقه و محمد بن یوسف گنجی شافعی در آخر فصل اول بعد از صد ، باب کفایت الطالب و طبری در ترجمه حالات امام حسن علیه السلام نقل نموده اند از عمر بن الخطاب که گفت : انی سمعت رسول الله یقول: کل حسب و نسب فمنقطع یوم القیمة ما خلا حسبی و نسبی و کل بنی انثی عصبتهم لابیهم ما خلا بنی فاطمة فانی انا ابوهم و انا عصبتهم. (هر حسب و نسبی منقطع است روز قیامت مگر حسب و نسب من و هراولاد دختری عصبه و نسب آنها از جانب پدر است مگر اولاد فاطمةً که من پدر و عصبه آنها هستم)

و نیز شیخ عبدالله بن محمد عامر شبراوی شافعی در کتاب التحاف بحب الاشراف این حدیث فوق را از بیهقی و دارقطنی از عبدالله بن عمر از پدرش در موقع تزویج ام کلثوم نقل نموده، و جلال الدین سیوطی در کتاب احیاء المیت بفضائل اهل البیت نقلا از طبرانی در اوسط از خلیفه عمر نقل مینماید.

در مورد جمع بین الصلاتین:

-مسلم بن حجاج در باب الجمع بین الصلاتین فی الحضر در صحیح خود از ابن عباس نقل نموده که گفت: صلی رسول الله صل الله علیه آله و سلم الظهر و العصر جمعا و المغرب و العشاء جمعا فی غیر خوف و لاسفر.(رجوع شود)

-امام احمد بن حنبل در ص ۲۲۱ جزء اول.