استت سون - آمارگیر سایت و اپلیکیشن

قناعت موجب آرامش روان در خانواده است:

قناعت چیست ؟

قناعت یعنی به آنچه داریم بسنده کنیم و چشم و هم چشمی نداشته باشیم.یعنی آن مقدار رزقی که با کار و تلاش و لقمه حلال خداوند روزیمان کرده است راضی باشیم و حسرت و حسد مال و رفاه دیگران  را نخوریم..

قانع کسی است که چشم نیاز و درخواست مال از دیگران ندارد.

” قناعت بهترین صفت برای رسیدن به آرامش روان ، و پشتوانه  بهترین شرف و عزت وآبرو است”[۱]

قانع کسی است که سعی می کند از مردم بی نیاز باشد، احساس فقر و نداری نمی کند، اسیر مال مردم و قرض زیاد نمی شود، خداوند به حضرت داود وحی فرمود: ” من غنا و بی نیازی را در قناعت  نهاده ام و مردم آن را در فراوانی مال جستجو می کنند و هرگز آن را نمی یابند”[۲]

امیرالمؤمنین علیه السلام درباره ارزش قناعت فرموده اند: ” زمانی که خدا خیر بنده ای را بخواهد قناعت  را به او الهام می کند و همسر شایسته ای نصیبش می نماید.”[۳]

 

کیمیای  قناعت:

معنای معادل زیبای قناعت در فارسی واژه: ” خشنودی “است.

راضی بودن به داشته های خود ، اندازه نگه داشتن در مصرف تعمت ها، شکیبایی در تنگناهای زندگی، چشم پوشی از داشته های دیگران، مقایسه نکردن داشته های خود با داشته های دیگران، حسرت نخوردن بر داشته های  دیگران، خشنودی از رزق و نصیب خویش و رضا به تقدیر الهی داشتن.؛ همه اینها می توانددر بحث قناعت گنجانده شود.

از امیرالمؤمنین علیه السلام پرسیدند: در عبارت قرآنی : ” فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَيَاةً طَيِّبَةً” (نحل:۹۷):حیات طیبه چیست؟حضرت فرمود: (هی القناعة)

حیات طیبه داشتن قناعت و رضایت از خداوند است.

” القناعة مالٌ لاینفذ” قناعت ، ثروتی است فناناپذیر.

انواع قناعت در زندگی:

۱-قناعت در معیشت: همسران به خصوص در اوایل زندگی باید بنای اقتصاد خانواده را بر هزینه کردن با اعتدال  بگذارند ، و این با همکری و هماهنگی زوجین امکان پذیر است.

از نشانه های خردمندی همسران خوشبخت ، ساماندهی معتدل مسائل مالی است.

امام صادق علیه السلام فرموده اند: “ضمنتُ لمن اقتصد أن لا یفتقر”

من برای کسی که اقتصاد  (اعتدال) ورزد ، ضمانت می کنم که فقیر نشود.

خرج و برج هیچ مرزی نمی شناسد و هر ثروتی پایان پذیر است.

در روزگار ما، بسیاری از مردمان از زندگیشان ناخشنودند، زیرا قانع نیستند.مشکلات موجود اقتصادی برای همه هست، اما خویشتن داری و اعتدال و قناعت  ، بسیار آرامش بخش است.تلاش برای بهبود وضع اقتصادی زندگی ،پسندیده و واجب است؛ اما  آیا ما از داشته هایمان بیشتر خشنود شویم یا از نداشته هایمان؟

۲-قناعت به همسر خویش:

شرط قناعت است که با همسر خویش خوشنود ، قانع و سپاس گزار خدا باشیم.اگر بخواهیم هر روز همسرمان را با دیگران مقایسه  کنیم و آرزو هوس دیگران را در ذهن و دل خود  بپرورانیم،همیشه در حسرتیم.اگر به همسرمان قانع نباشیم هر روز دنبال تنوّع می گردیم ، آیا تنوع طلبی حدّی دارد؟ آیا فرجام تنوع طلبی بی قانون رسوایی نیست؟!

۳-قناعت به جایگاه اجتماعی: باید قانع باشیم که موقعیت اجتماعی هر شخص و شأن او با دیگران فرق دارد، همان گونه که چهره ها و ظاهر واخلاق  ورزق ، و…فرق دارند.کوشش مثبت برای ارتقای جایگاه علمی، عقلی،معنوی و حتی مادی  خود پسندیده است؛  اما سوزاندن روان و اعصاب خود  در کوره رقابت های جنون آسا  و سیری ناپذیر کشنده است.

 

[۱] بحارالانوار،جلد ۷۸ صفحه ۳۵۳

[۲] بحارالانوار،جلد ۷۷ صفحه ۴۵۳

[۳] غُرر و دُرر ،آمُدی