استت سون - آمارگیر سایت و اپلیکیشن
عزاداری
۱- در حديثی كه گذشت چنين آمد : … و كان علي بن الحسين (ع) يعمل لهنّ الطعام للمآتم، الحديث [۱].
حضرت زين العابدين (ع) در وقتی كه خانمهای بنی هاشم سياه می پوشيدند برای آنها غذا و طعام تهيه می كرد آنهم برای عزاداريی كه آنها داشتند. مآتم جمع مأتم است و اين روايت نشان دهنده آن است كه عزاداريها و مجالس عزای متعدد بر پا می شده است و اين مجالس از زمان حضرت سجاد (ع) بر قرار بوده است و نيز اطعام و دادن غذا در عزای امام حسين (ع) كاری است که امام معصوم آن را انجام داده است .
۲- عن ابن قولويه قال: حدثني حكيم بن داود بن حكيم و غيره عن محمد بن موسی الهمداني عن محمد بن خالد الطيالسي عن سيف بن عميرة و صالح بن عقبة جميعاً عن علقمة بن محمد الحضرمي و محمد بن اسماعيل عن صالح بن عقبة عن مالك الجهني عن أبي جعفر الباقر (ع) قال: ( في حديث طويل في أعمال يوم عاشوراء ) … ثم ليندب الحسين (ع) و يبكيه و يأمر من في داره بالبكاء عليه و يقيم في داره مصيبته بِاِظهار الجزع عليه و يتلاقون بالبكاء بعضهم بعضاً في البيوت و ليعزّ بعضهم بعضاً بمصاب الحسين (ع)، فأنا ضامنٌ لهم اِذا فعلوا ذلك علی الله عز وجل جميع هذا الثواب … [۲]. الحديث .
راوی از حضرت باقر  (ع) نقل می كند كه فرمود ( در حديث طولانی كه درباره اعمال روز عاشوراست ): … سپس شخص بر حسين (ع) ندبه می كند و گريه می نمايد و به هر كس در خانه اوست امر می كند به گريه بر او ( حسين عليه السلام )، و در خانه خود اقامه مصيبت او را می نمايد. بدينصورت كه بر او جزع شود يعنی در خانه خود اقامه عزاء و تعزيه می نمايد، و در خانه ها وقتی به يكديگر می رسند با حالت گريه يكديگر را ملاقات می نمايند و به يكديگر در مصيبت حسين (ع) تسليت می گويند . پس اگر چنين كنند من ضامن هستم كه خدای عزّوجل تمام ثواب زيارت حسين در روز عاشورا را به آنها بدهد .
توضيح : در اين حديث شريف به چند نكته بسيار مهم اشاره شده است كه هر كدام خود موضوع مهم و مستقلی است :
ا- خود شخص بايد در مصيبت ابی عبدالله الحسين (ع) گريه كند و حالت حُزن داشته باشد .
ب- به هر كس كه در اطراف اوست توصيه و سفارش به گريه بر ابی عبد الله الحسين (ع) كند .
ت- در خانه خود اقامه عزا و سوگواری نمايد .
ث- اقامه عزا و سوگواری با جزع و بی تابی در مصيبت ابی عبدالله الحسين (ع) همراه باشد .
ج- در هنگام ملاقات با يكديگر مانند عزيز تازه از دست رفته به گريه افتند .
ح- در هنگام ملاقات، به يكديگر تسليت گويند .
۳- عن ابن قولويه قال: حدثنا أبوالعباس القرشي عن محمد بن الحسين بن أبي الخطاب عن محمد بن اسماعيل عن صالح بن عقبة عن أبي هارون المكفوف قال: قال أبو عبد الله(ع): يا أبا هارون انشدني في الحسين (ع). قال: فأنشدته، فبكی فقال: انشدني كما تنشدون يعني بالرّقّة. قال: فأنشدته: امرر علی جدث الحسين فقل لأعظمه الزكيّة. قال: فبكی، ثم قال: زدني. قال: فأنشدته القصيدة الاُخری، قال: فبكی و سمعت البكاء من خلف الستر … . الحديث [۳].
راوی چنين نقل می كند كه خدمت حضرت صادق (ع) رسيدم حضرت فرمود كه درباره حسين (ع) چند بيت شعر بخوان، پس من هم خواندم، حضرت گريه كردند، سپس فرمودند آنطور برايم بخوان كه خودتان می خوانيد ( يعنی با لحن )، من هم اين أبيات را خواندم: مرور كن بر خاكهايی كه در اطراف قبر حسين است و به استخوانهای والايش بگو … پس حضرت گريه كردند سپس فرمودند: باز هم بخوان، من هم شعر ديگری را برايش خواندم، پس حضرت گريه كرد و من صدای گريه خانمهای حرم را از پشت پرده شنيدم .

 


[۱] بحار الأنوار ۴۵ : ۱۸۸ ، المحاسن (البرقی) :۴۲۰ .
[۲] کامل الزيارات باب ۷۱   باب ثواب من زار الحسين في يوم عاشوراء ح ۸ .
[۳] کامل الزيارات باب ۳۳ باب من قال في الحسين شعراً فبکی و أبکی ح ۱ .