استت سون - آمارگیر سایت و اپلیکیشن

شناخت نقاط ضعف انسان و نقش تربيت:

  • غفلت از ياد خدا:

خداوند ميفرمايد:هرگاه آدمي به رنج درافتد مارا به دعا فرا ميخواند ،اما هنگامي که گرفتاريش را برطرف ساختيم ،به حالت غفلت برميگردد[۱]

۲-غرور و فخر(خوددبزرگ بيني):

قرآن ميفرمايد:اگر آدمي را از گرفتاري به نعمت برسانيم (با غرور)ميگويد روزگار رنج به سر آمده،زيرا انسان لذت جو و فخر کننده است.[۲]

۳-ناسپاسي:

خدا ميفرمايد:اگر به انسان نعمتي عطا کنيم ،سپس انرا از دستش بگيريم ،نوميد و ناسپاس ميشود.[۳]

۴-بخل:

انسان طبعا حريص و بي صبر است .چون شر و زياني به او برسد بي قراري ميکند ،و چون خيري به او رسد از احسان بخل ميورزد.

۵-[۴]طغيان گري هنگام احساس بي نيازي:

خداوند ميفرمايد:انسان طغيانگري ميکند ،اگر خودش را بي نياز يابد.[۵]

۶-عجول:

انسان گاهي از روي عجله و بي فکري زيان خود را ميطلبد .

خداوند ميفرمايد:انسان با همان رغببتي که در خير خود دارد ،گاهي شر و زيان خودرا ميطلبد ،او موجودي عجول و بي صبر است.[۶]

۷-ستمکار:

قران ميفرمايد:هرچه از خدا خواستيد به شما داد اگر بخواهيد نعمت هاي خدا را بشماريد قادر نيستيد…انسان موجودي ستمکار است.[۷]

۸-شيفته دنيا:

خداوند ميفرمايد:انسان علاقه مند به اميال انفساني و غرائز است ازقبيل زنان ، فرزندان، طلا و نقره، اسب نشاندار (وسائل نقليه)، چهارپايان، و املاک، در دل انسانها نهاده شده است و اينها دلفريب جلوه ميکنند.اما اينها کالاهاي زندگي زودگذر در دنيا هستند و زندگي جاودان نزد خداست.[۸]

نتيجه اينکه قران انسان را دو گونه متضاد معرفي ميفرمايد:

از يک سو انسان را موجودي گرامي و برگزيده  معرفي ميکند که داراي روحي ملکوتي و آسماني است و کمال طلب ميباشد.

از سوي ديگر به عنوان موجودي ضعيف ،بخيل، ستمگر، جاهل ، ناسپاس،شيفته دنيا، طغيانگر، فخر فروش، عجول، مغرور،کم ظرفيت که زود خوشحال ميشود و زود مايوس ميشود و در اين موارد خدا اورا مورد نکوهش قرارميدهد.

در توجيه اين دوحالت ميتوان گفت:درست است که انسان يک حقيقت است ليکن دومرتبه و درجه وجودي دارد . ؛ از يکسو تمايلات حيواني دارد،و شر و بديهايش از بعد حيوانيش نشأت ميگيرد ، از سوي ديگر انسان داراي نفس مجرد و ملکوتي است که با عالم قدسي و سرچشمه خيرات سنخيت دارد و خواهان فضائل وکمالات است.، لذا بعد انساني و الهي اومورد تکريم خدا و بعد حيوانيش مورد نکوهش واقع ميشود.. زيرا بعد حيواني اگر غالب شود اورا به پستي مي کشاند ، اما بعد الهي انسان اگر رشد کند اورا به عرش خدا نزديک مي کند و خليفه خدا مي گردد.

یونس:۱۲[۱]

هود:۱۰[۲]

هود:۹[۳]

معارج:۱۹[۴]

علق:۶[۵]

اسراء:۱۱[۶]

ابراهیم:۳۴[۷]

آل عمران:۱۴[۸]