استت سون - آمارگیر سایت و اپلیکیشن

بحث لطافت و دلبری زن در منزل:[۱]

دختر به بلوغ و دوره جوانی که می رسد رعنا و شاداب و با لطافت می شود. و حریم می گیرد تا آسیب نبیند.زمانی که جوان به طلب خواستگاری وی می آید و نیازمندانه  خواستگاری اش می کند تا همدم او شود، آن گل ریحانه و لطیف در جوان می نگرد و اگر او را شایسته همسری خویش دید، نازکنان وی را می پذیرد.و لذا خداوند می فرماید: ” و من آیاته ان خلق لکم من انفسکم ازواجاً لتسکنوا ایها و جعل بینکم مودّة ورحمة”

(روم :۲۱)

و از آیت های خداوند (و نشانگان خدا) آن است که برای شما از جنس خودتان  همسرانی آفرید تا نزدشان بیاسایید(به آرامش برسد) و میانتان مودت و رحمت (و عطوفت و..)نهاد.

برخی از جلوه های ریحانگی ولطافت زن در خانواده:

۱-محبوبیت در خانه:

زن هسته ی مرکزی خانواده است ، و اعضای خانواده ،پیرامون او در گردش اند و همه ی اعضا را جذب می کند .اگر زنی نیکو تربیت نشده باشد از این محوریت سوء استفاده می کند و کار خراب می شود.

۲-آرامش دادن:

مرد هر اندازه مدیریت و اقتدار داشته باشد ، آرامشگاه او زن است همانطور که شوهر پناهگاه زن است.و فرزندان همیشه حتی در بزرگی محتاج اقتدار پدر و آرامشگاه مادر هستند.

۳- صفا بخشیدن به خانواده:

مدیریت زندگانی خانوادگی نیازمند دو عنصر است :

۱-عقلانیت ۲- لطافت و عاطفه

هریک از این دو عنصر از زندگی حذف شود، چرخ زندگی می لنگد زن و مرد در کنار هم .چنانچه عقلانیت  و لطافت خوبی داشته باشند خانواده کامل است.وجود زن، لطیف  است و با بودن  خود و با عاطفه  لطیفانه اش ، خشکی و خشونت را از زندگی می زداید.

زن زیرک زنی است که جایگاه لطافت و ریحانه بودن خویش را نیکو عمل کند و گلستان خانواده را با گلبرگ های لطیف وجود خود صفا بخشد ، و با عاطفه ورزی ، زندگی خانوادگی را همواره شاداب و با صفا نگه دارد.

۴- رازداری:  زن با فضیلت ( اسرار مگو) را نمی گوید و راز های محرمانه  خانواده را حفظ می کند.

خداوند متعال می فرماید:

” هُن لباسٌ لکم وانتم لباسٌ لهنَّ”[۲]

آن زنان ، لباس شما مردان اند و شما مردان ، لباس زنان هستید.

یکی  از معانی لباس ، راز پوشی است.

از جمله راز هایی که زنان پاک و راز پوش باید برای خانواده حفظ کنند یکی عیب های همسر است و دیگری رازهای درون.

افشار اسرار درون خانواده موجب دخالت دیگران  و فضولی صاحبنظران در هرکار می شود.البته مرد هم موظف است  لباس زن باشد. و راز پوش اسرار زن و خانواده  باشد.

۵-دلبری:   زن ریحانه و شاداب و همانند گل باید چنان از شوهرش دلبری کند که جایی برای دلبری بیگانگان باقی نگذارد، و مردش به دنبال بوییدن گل های دیگر نباشد.

 

زن برای دلبری شوهرش چه هنرهایی را باید انجام دهد ؟:

الف- خویشتن را بیاراید؛  قابلیت های زنانگی اش را پیش چشم همسرش نمایش دهد، و دل شوهرش را صید کند.

ب- خوابگاهشان را آراسته کند و مرتب نگه دارد که شوهر بلافاصله پس از کار بیرون جذب خانه شود.اگر مهمانی آمد که زوج بودند، باز هم حریم اتاق خواب باید مال زن و مرد صاحبخانه باشد و مهمان در هال بخوابد.توجه کنید حتما اتاق خواب باید مال همسران خانه باشد.

۶-امید بخشی:

گاهی مرد ها با سردی و گرمی و فشار کار بیرون از خانه همانند کسی می شود که برامواج سهمگین سوارند و گهگاه به صخره های زندگی برخورد و به بن بست می رسند.آنگاه با تنی خسته و دل شکسته و حیران به خانه می آید در چنین حالی ، گل و لطافت خانه که زن است باید مرهمی شفا بخش بر زخم های مرد و آرامش بخش روح خسته او گردد.این همدمی و امیدبخشی معجزه می کند.و مرد را دوباره احیا می کند.

۷-حفاظت از شوکت شوهر:

عزت و شوکت شوهر از اصولی است که برپا دارنده زندگی زن و شوهری است.زن فهیم و با عاطفه  برای دل خود، و سرفرازی فرزندان، و خشنودی همسر و برای رضای خدا که از همه بالاتر است، باید از عزت همسرش حفاظت کند، هم در صحبت ، هم در عمل ، هم نزد شوهر و هم در غیاب او و …

۸-قهرمان سازی در ذهن فرزندان:

بر همسران واجب است که هرکدام حرمت دیگری را نزد فرزندان ،بزرگ و محترم جلوه دهند، تا فرزندان حرمت هردو را بزرگ شمارند.رنجش احتمالی زن از شوهر ، هرگز او را از ایفای این وظیفه باز نمی دارد.

۹-حرمت گذاری به غیرت شوهر با حفظ عفت:

مردی که غیرت نداشته  باشد (یعنی همسرش را از غیر خودی حفظ نکند) مردان با غیرت و گرانقدر از عفت و پاکدامنی همسر خویش پاسداری می کنند.اگر مرد  بی غیرت شود ، زن به تدریج کم عفت یا بی عفت می شود.

زن باید بداند که مرد اگر فطرتش سالم باشد ، درباره همسرش انحصار طلب است.خانم های آگاه و خداشناس این حقیقت را می دانند که  هرچه عفت و حیای خود را پاس بدارند در دل شوهرشان عزیز ترند.

دلبری زن از دیگران ونمایاندن خود به آن ،از چشم شوهر با غیرت دور نمی ماند و سبب بدگمانی می شود و لطمه به زندگی مشترک می زند.

۱۰- احترام به  خویشان همسر:

زنان همچون مردان وظیفه دارند، اقوام همسرشان مثل پدر و مادر و…را محترم شمارند و ایشان را عزیز دارند، زیرا تکریم ایشان ، تکریم همسرشان است و در نتیجه  عزیز شدن خود شخص احترام کننده است.

شاید شما هم دیده باشید، بعضی از والدین عروسشان را بیش از پسر یا دخترشان  دوست می دارند، چرا که عروس با زیرکی و ریحانگی و فهم خود از والدین شوهرش هم دلبری و حرمت گذاری کرده است.

شرط عقل و عاطفه برای زن آن است که با خوبان خویشان همسر به نیکی رفتار کرده وبا بدهایشان مدارا کنیم و با بزرگواری رفتار کنیم.

۱۱-پرهیز از مجادله با همسر:

مجادله نبردی است بی برند، و فرسودگی می اورد و حریم ها می شکند.ستیزه گویی و درشت گویی ، آرامش روانی همسران را به اضطراب بدل می کند.

زبان درازی پرخاشگرانه در مجادله ، محبت زن را از دل شوهرش بیرون می کند.

۱۲-پاسخ به نیاز های عاطفی وجنسی شوهر:

برای مرد هیچ هنری از هنر های زن زیبا تر از هنر معشوقگی او نیست اگر زنی نتواند خوب شوهر داری کند ،  و به نیاز های غریزی و عاطفی او پاسخی شایسته بدهد، در دل شوهرش چندان جایی ندارد.

فلسفه اصلی شکل گیری زندگی خانوادگی ، پاسخ به نیاز های عاطفی همسران  است و البته پرورش نسل صالح و شایسته و…

امیرمؤمنان فرموده اند: ” دل های مردان ، سرکش اند و رمنده ، هرکس با آنها اُنس گیرد و به آنها مهر بورزد ، به او روی می آورند و رام او می شوند.”[۳]

۱۲- دوری از چشم و هم چشمی:

زن ( و مرد ) باید بداند، رقابت در عرضه مادیّات ناپسند و ضرر زننده است. اگر زن در دام آفت چشم و هم چشمی بیفتد و زندگی خود را با دیگران مقایسه کند، همیشه باید حسرت بخورد و یا آنقدر بر خود و شوهرش فشار می آورد  تا ظاهر زندگی اش با مُد های روز پیش برود.ضمناً حرف های بد و خوب مردم درباره زندگی اش اهمیت ندهد.

 

[۱]  ر.ک .فرهنگ خانواده ،علی اکبر مظاهری،نشر نورالزهرا،قم

[۲] بقره :۱۸۷

[۳] نهج البلاغه ،حکمت ۵۰