استت سون - آمارگیر سایت و اپلیکیشن
استدلال به قرآن
۱- “ومن يعظّم شعائر الله فانّها من تقوی القلوب” [۱].
(و کسانی که شعائر خدا را بزرگ می دارند، که اين تعظيم از تقوی و مستقيم بودن قلبهاست) .
همچنان كه گفته شد شعائر خدای متعال كه قرآن دستور به إعظام و تكريم و درحقيقت دستور عمل به آن را می دهد همان كلام قرآن و پيامبر و أهل بيت است و همان فعل و عمل آنان است و همان زنده نگه داشتن راه و پيام آنان و احکام دين است، و اين تحقق نمی پذيرد مگر با زنده نگه داشتن ياد آنان و يادآوری راه آنان و مصائب و دردهای آنان، دردهائی كه در طول تاريخ در راه خدا و اسلام و قرآن تحمل كردند، زيرا يادآوری مصيبتها و دردها خود وسيله ای است برای ادامه و استمرار راه که در سر فصل آن مصائب و دردها، مصائب حضرت ابی عبدالله الحسين (ع) قرار دارد كه به صورت فجيع و دردناك كشته و شهيد گشتند و خاندان او به اسارت گرفته شدند. شهادت امام حسين (ع) و ياران ايشان كه دركربلا انجام پذيرفت در راه قرآن و زنده نگه داشتن آن و احكام الهی بود.
يزيدظالم با أعمال خويش اسلام را مورد خطر قرار داده بود و کيان دين در شرف انهدام و نابودی بود که امام ابی عبدالله الحسين (ع) با انتخاب شهادت، عالمانه و آگاهانه در مقابل يزيد ايستادند تا با فرياد خويش و ياران خود يزيد را متوقف كنند كه كردند. يزيد با حرکتهای خود ضربه به اساس دين و اسلام می زد و متوقف کردن او از سوی امام حسين (ع) يعنی بنياد نهادن دوباره اسلام و حفظ آن بدينصورت که امام ابی عبدالله الحسين (ع) اسلام از دست رفته يا در شرف از دست رفتن را دوباره به حال اوليه خود باز گرداند. پس او بر اسلام و مسلمين حق بزرگی دارد و حق او را بايد اداء کرد و اين مهم بوسيله حفظ خط و مسير او انجام می گيرد. بدين سبب است که تعظيم امام حسين (ع) و تعظيم روز عاشورا امری است الهی و نبوی، و امری است که از تمامی معصومين صادر گشته است. و اين امر با تاكيد و شدت خاص خود در بيان معصومين در غير از امام حسين (ع) ديده نمی شود، لذاستکه پيامبر و اهل بيت تأكيد به زنده نگاه داشتن ياد و روز امام حسين (ع) نموده اند كه با زنده نگاه داشتن آن اسلام زنده نگاه داشته ميشود و در نتيجه راه خدا و احکام خدا زنده نگه داشته می شود، پس با يادآوری روز و فاجعه عاشورا شعار الهی يادآوری می گردد و با  تعظيم آن روز، تعظيم شعائر الهی می شود كه همانا تعظيم آن از مستقيم بودن قلبهاست. و محك زدن به اينكه آيا قلب در راه خدا حركت میكند و ضربان دارد با تپيدن آن در راه امام حسين  (ع) و تعظيم شعائر و راه آن حضرت امکان پذير است. برای مثال پياده روی در روز عاشورا و اربعين حسينی با يک تعداد در حدود ده ميليون به سوی کربلا و قبر مطهر آن امام در حقيقت فقط يک پياده روی عادی و ساده نيست بلکه بوسيله آن اسلام و دين پايدار و استوار می ماند و خود محکی است برای ايمان قلوب.
شعائرالله منحصر در يك أمر به خصوص نمی باشد بلكه تمامی نشانه های دين الهی و راه خدا و تعظيم آن است. و اين تفسيری است كه مجمع البيان ذكر فرموده است[۲]. ‌ در اين تفسير ميفرمايد: “و من يعظم شعائر الله، اَي : معالم دين الله و الأعلام التي نصبها لطاعته. يعنی شعائر خدا آن راه های دين الهی و نشانه هايی است كه خدا آنان را برای طاعت خود نصب نموده و در تفسيری از شعائر چنين فرموده : « شعائر الله : دين الله كلّه »: شعائر خدا همه دين خداست ” .
 پس شعائر امام ابی عبدالله الحسين که شعائری است که برای حفظ دين الهی است، قرآن بر تعظيم و بزرگداشت آن تأكيد دارد، و چون شعائر هم مطلق است و هيچ تقييدی ندارد شامل تمامی شعائر می باشد.
۲- و در قرآن کریم می فرمايد: “يا أيها الذين آمنوا لا تحلّوا شعائر الله”[۳].
(ای کسانی که ايمان آورده ايد، واجبات و محرمات و حدود الهی را سبك نشماريد و به آنها عمل كنيد.)
 شعائر الهی تنها آن چيزهايی نيستند كه درحج ( مثلاً ) ذكر شده است چون بنابر قاعده “المورد لا يُخصّص الوارد” تخصيص به حج يا شعيره مخصوص ديگری نمی شود بلكه اطلاق آن شامل جميع شعائر ميگردد، شعائری كه در حفظ دين و حفظ اسلام انجام می پذيرد، و همين اطلاق در تفسير مجمع البيان انتخاب گرديده است، [۴] که انتخاب به جايی است. در اين تفسير ميفرمايد : “اَحدالمعاني : لا تحلّوا حرمات الله و لا تتعدوا حدود الله، و حملوا الشعائر علی المعالم اَي : معالم حدود الله و أمره و نهيه و فرائضه … يعنی محارم الهی را حلال نشماريد و حدود خدای را تعدّی نكنيد. و شعائر را حمل بر معالم كرده اند يعنی نشانه های حدود الهی و نشانه های أمر و نهی و واجبات او …” .
 پس اين اطلاق شامل شعائر امام حسين (ع) نيز می باشد، زيرا شعائر حسينی از مهمترين نشانه های دين الهی محسوب می گردد که هدف از آن حفظ و تثبيت دين الهی است.
۳- “قل لا أسألکم عليه أجراً الاّ المودّة في القربی” [۵].
(بگو ای پيامبر من اجر و پاداشی برای اين رسالت نمی خواهم ولی فقط به اهل بيت من محبت کنيد و به آنها ياری برسانيد) .
مزد رسالت با تمام عظمتش، مودت و اظهار دوستی و عشق ورزيدن و ياری رساندن به اهل بيت است. شيعه محبت و عشق به اهل بيت را با انجام شعائر اظهار می دارد .
اطلاقی که در کلمه “المودّة” آورده شده و حصری که در اين کلمه از آن استفاده شده است نشان می دهد که مسئله بسيار مهم و دقيق می باشد. مزد رسالت فقط مودت و ابراز محبت به آنهاست و هيچ قاعده ای مثل لاضرر و دلائل ثانويه ديگری که بعضی از آن استفاده می کنند نمی تواند تاب مقاومت در برابر اين آيه شريفه بياورد چون اين دليل بر آنها حاکم است .
توضيح مطلب اين است كه قرآن دليلی است كه به تنهائی خود می تواند دليل برای موضوع و مطلبی باشد و حال آنكه احاديث بسيار زياد و متواتری از پيامبر (ص) در خصوص رعايت حق اهل بيت و تمسك به خط آنان و اكرام آنان از سنّی وشيعه نقل گرديده شده است، كه در حقيقت تأييد و پشتوانه ای است برای اين آيه شريفه. پس هر چيزی كه در اين خط قرار بگيرد مورد تأييد قرآن و پيامبر است، و در نتيجه دلائل ثانويه و قواعد ديگر نمی توانند مانعی در اين راه ايجاد كنند چون در حقيقت قدرت اين منع و مقابله با قرآن و احاديث متواتر را از نظر فقهی ندارند .

 


[۱] سورة الحج : ۳۲ .
[۲] تفسير مجمع البيان سورة الحج تفسير آيه ۳۲ .
[۳] سورة المائدة : ۲ .
[۴] تفسير مجمع البيان سورة المائدة تفسير آيه ۲ .
[۵] سورة الشوری : ۲۳ .